ŞAKANIN BOKUNU ÇIKARMAK

Sene 2006, üniversitedeki ilk yıllımızın ilk günleri...
Yurt kayıtlarında tanıştığım yaradılıştan piç ruhlu kendim gibi biraz farklı tipleri olan 2 arkadaşımla otururken odaya Anadolu'nun bağrında henüz koptuğu oturup kalkmasından dahî anlaşılan bi' çocuk girdi. Selam-ın Aleyküm, Aleyküm selam derken çocukla fazla konuşamadan odanın lavabosuna girdik üçümüz. Zira oruçtuk ve iftara gitmek için hazırlanıyorduk.. Sonra bu ibnemsi şakalarımı ilk kez orada yaptım ve aramızda ilginç diyaloglar cereyan etmeye başladı.

Gökhan: Ferhat açsana lan bi' bakim... Serdar baksana olm büyümüş galiba di' mi?
Serdar: Harbi ya tatlım, özel bi' şey mi kullanıyosun? N'apıyosun?
Ferhat: Olm sol kulağımızdaki küpeleri çıkaralım çıkarken, bi' gay bar varmış oraya takılırız belki..

Sonra içeri geçtik. Adını dahi hatırlamadığım eleman, üstündeki gömlek kadar pembe bir surata sahipti o an. Gözleri parlamıştı çocuğun.. Dedik aga gelsene sen de dolaşırız... Gelmedi...

İftardan döndüğümüzde, ki bu olsa olsa yarım saat 45 dakika kadar sürmüştür... Çocuk elinde valiziyle bahçe kapısında karşımıza çıktı. "Ben gidiyorum" deyip kaçarcasına uzaklaştı.

Lan olm dur şaka yaptık biz sana bile diyemedik...

İşin kötüsü sadece gariban bi' çocuğu yurttan mahrum etmedik, ayrıca bi' kaç yıl sonra bu eleman ve arkadaşlarıyla karşılaştık. Çok acayip bakıyorlardı bana... Allah affetsin =(