Mesela bir dost meclisinde, derûn muhabbetlere daldığınız bir anda, konu hep dönüp dolaşıp hayvanlar alemine gelmiyor mu? (Gelmiyorsa kafalar yeterince güzelleşmemiş demektir) Neyse, konu döner dolaşır hayvanlar aleminin inanılmaz yaratıklarına gelir ve hayretlerle birbirinize anlatırsınız. Karıncaları ya da arıları mesela.
Vay efendim neymiş, karınca kendi ağırlığının bilmem kaç katını kaldırıyormuş da, bütün yaz çalışıp, kış için yiyecek depoluyormuş. Arkadaşım, adamın DNA'sı öyleyse, bunu yapmak için yaratılmışsa bunda ne var? Ha sana yaratılmış her şey böylesi müstesna geliyorsa eyvallah; ama diyor musun ki bi' bengal kaplanı bakıcısının götünü yediğinde, "bak bak ne mübarek hayvan, ne güzel de ısırmış..." Demiyorsunuz. Vahşete bak diyorsunuz. Hayvanat bahçesinde Arslanlar bakıcıyı kemirdi diyorsunuz. Hayat amacı avlanmak olan hayvanı, kıytırık bi' butla besleyip, fazlasını isteyince, "cık-cık-cık görüyor musun?" moduna giriyorsunuz...
Neyse konu o değil de asıl, karıncalar. Ben hayvanlar aleminde böylesi kendine müslüman, böylesine hodgâm, böylesine bencil hayvan görmedim arkadaş. Adamlar yerde gördükleri her boka nimet gözüyle bakıyor. Ya arkadaşım sen o susamı aldın sırtına ama belki onu güvercin yiyecek, sen niye sırtladın onu gidiyorsun? Güvercin seni de susamla birlikte yesin diye mi uğraşıyorsun? O zaman mı akıllanacaksın? Her bulduğunu sen niye taşıyorsun yuvana? Bu ne açgözlülük? Ayrıca siz o götürdüklerinizin hepsini bitirebiliyor musunuz lan bütün kış? Yoksa toprağa karışıp gidiyor mu? Ayıptır ya, biraz duyarlı olalım arkadaşlar, sizden başka hayvanat da var bu dünyada, biraz saygı, lütfen ama...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder